Azem Shkrelí lindi më 1938 në Rugovë të Pejës. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, ndërsa në Prishtinë ai vazhdoi shkollën e mesme për të vazhduar fakultetin Filozofik, degën e gjuhës dhe të letërsisë shqipe. Për shumë vjet ai ka qenë kryetar i shoqatës së Shkrimtarëve të Kosovës, drejtor i Teatrit Krahinor në Prishtinë dhe themelues e drejtor i Kosova Filmit.

Poezitë e tij janë përkthyer në shumë gjuhë të huaja. Shfaqja e Azem Shkrelit si poet, përpos që përputhej me ardhjen e talentit të fuqishëm, shënonte njëkohësisht kthesën e parë drejt hapjes dhe modernizimit të poezisë shqipe të Pasluftës. Shkreli u ngjít natyrshëm në kulmet e poezisë së sotme shqiptare dhe këtë vend ai e konsolidoi dhe e përforcoi nga njëra vepër poetike në tjetrën, deri në atë të fundit, që e la dorëshkrim “Zogj dhe gurë”, botuar më 1997. U nda nga jeta në pranverën e vitit 1997.

Azem shkreli u ngjit në maje të letrave shqipe.

Poezi
Bulzat (1960),
Engjujt e rrugëve (1963),
E di një fjalë prej guri (1969),

Nga bibla e heshtjes (1975),
Pagëzimi i fjalës (1981),
Nata e papagajve (1990),
“Lirikë me shi (1994),
Zogj dhe gurë (1997).

Vepra
Kallximi ne tri kange
“Shputat e hueja”, “Mohomi”, “Tuba e tretun” dhe “Nusja”.

AKUARELE
“Mbramje” ketu pershkruhet mbremja e cila i merr kujtimet e dites. “Hana” ketu pershkruhet se si humbet neper re. “Dhe loti” ketu kemi te paraqitur lotet te cilet sikur jane ne pritje gjithmone.

ELEGJI
“Nji jete”, poezitë “Murana”, ”Ne ndamje”, “Rënkimi i vorreve”, “Melodia e nji kasollje”, “Vajzës mbi vorr”.

Intimet
Poezitë: “O, kënge”, “Lirike intime”, “Lotët e maleve” dhe “Kërcënimi”.

HOJE
Ne këtë cikël bëjnë pjese poezitë : “Përralla e mshefun”, “Kepute nji lule”, “Qortim”, “Kur te shkosh…”, “Vargje malli”, “Peshperitje”, “Dashni”, “Portret”, “Deshire”, “Ngashnjim”, “Hoje”, dhe “Dallga” Bernard Lazraj

Prozë
Karvani i bardhë (1961),
Sytë e Evës (1975)
Muri përfundi shqipes Shtatë nga at

Drama
Fosilet (1968),
Varri i qyqes (1983) etj.