Po ecja qe me nate mes shkrepave pa udhe
takova tek burimi nje vajze tu mbush uje

I thash se mu dogj xhani moj vajze me kaqurrela
pak uje i jep djali te lutem nga bucela (X2)

Ajo me tha nje fjal dhe uji i fresket rrodhi
shikimin vale vale mu duk se vajza me hodhi
Ne syte e ne faqe kur ngrita dy bucela
me ra nje tuf manushaqe te verdhat kaqurrela

Kembyem buzeqeshje dhe djersa krejt mu derdh
mu shkrin dhe terr e male dhe udha mu be det

Dhe ika neper pyje e pritave me tela s’me hiqeshin
prej syve te verdhat kaqurrela (x2)
nanananananannanananannannanaannananaanan