Të flisja gjuhët e gjithë botës
e të mos ndjeja dashurinë
do isha si një gur i heshtur
këmbanë harruar në vetmi.

Të gjithë pasurinë e ndaja
të mos shihja varfëri
të digjej trupin do ta falja
e le të bëhej hi.

Së ëndrrat edhe shpresat
pa dashurinë janë thjesht një iluzion
ndaj dua o njeri, t’i fal pak dashuri
pa të çfarë është kjo botë, a e kupton?

(refren)

Se loti që pikon, një zemër lëndon
i vogël na duket, i madh sa një glob
o botë e di se ç’të mundon
se ka njerëz sot dhe duan vetëm lot
s’njohin dashurinë, s’njohin mirësinë.

Të flisja gjuhët e gjithë botës
e të mos ndjeja dashurinë
do isha si një gur i heshtur
këmbanë harruar në vetmi.

Të gjithë pasurinë e ndaja
të mos shihja varfëri
të digjej trupin do ta falja
e le të bëhej hi.

(Refreni)

Dashuria, ëndrra, shpresa
kë të zgjidhja nga të tria
dhe një natë lotin pyeta
mu përgjigj… Dashuria