Kudret Isaj Gjenevë, nëntor 2009

Zbret një mjellmë në Gjenevë

Hyn si fllad në shpirtrat tanë

Zëri yt i ngrohtë Vaçe

Shqipërinë na sjell më pranë.

Kush të dëgjoi, s’u mrekullua

Shqipërisë anekënd

Kush të sheh thinjat e bardha

Sjell ndërmend gërshetin tënd.

Sjell ndërmend kitarën tënde

Fluturojnë gishtat mbi tela

Zjarr u dhe ti dashurive

O gojëëmbla Vaçe Zela.

Zërin tënd të drithëruar

E mban ngrohtë një llavë e zjarrtë

Herë ngjason me Edith Piaf

Herë me Strauß dhe Mozart.

Ç’magji vallë i bëre skenës

Ç’trill të bënte perëndeshë!

Nuk le zemër pa pushtuar

Siç ngroh dielli midis resh.

Zvicra ka male të lartë

Me dëborë që shkrihet vonë

Mali i Dajtit në Tiranë

Në Bazel ty të mungon.

Sjell ndërmend Tiranën tënde

Aty ku muzikën loze

Nuk e gjete dot në Zvicër

Atë aromë lule mimoze!

Ti je bijë e Shqipërisë

Yllësi e kombit tonë

Gjithë shqiptarët ti i ngrite

Si një divë në Panteon./Naishtedikur.info