Një djalë i ri i shkëlqyeshëm në mësime shkoi për të aplikuar për një pozicion menaxheri në një kompani të madhe. Ai e kaloi intervistën e parë, dhe të dytën. Drejtori që e mori në intervistë zbuloi nga CV-ja se arritjet akademike të të riut ishin të shkëlqyera gjatë gjithë kohës, nga shkolla e mesme deri në studimet pasuniversitare.

Drejtori e pyeti: “A keni marrë ndonjëherë bursë nga shteti për në shkollë?” I riu u përgjigj “asnjëherë”.

Drejtori e pyeti: “A ishte babai ai që pagoi tarifat e shkollës?” I riu u përgjigj: “Babai im ndërroi jetë kur isha një vjeç, ishte nëna ime që pagoi tarifat e mia në shkollë”.

Drejtori e pyeti: “Ku punonte nëna jote?” I riu u përgjigj: “Nëna ime punonte si pastruese e rrobave. Drejtori i kërkoi të riut ti tregonte duart e tij. I riu kishte duar të buta dhe që ishin krejt normale ”.

Drejtori e pyeti: “A e keni ndihmuar ndonjëherë nënën tuaj të lante rrobat më parë?” I riu u përgjigj: “Kurrë, nëna ime gjithmonë donte që unë të studioja dhe të lexoja më shumë libra. Për më tepër, nëna ime mund ti lante rrobat më shpejt se unë ”.

Drejtori i tha: “Unë kam një kërkesë. Kur të ktheheni sot, shkoni dhe pastroni duart e nënës suaj dhe takohemi nesër në mëngjes “.

I riu mendoi se shansi i tij për të ulur në vendin e punës ishte i lartë. Kur u kthye përsëri, ai për fat të mirë i kërkoi nënës së tij që ta linte ti pastronte duart. Nëna e tij u çudit, e lumtur por përsëri u habit shumë nga xhesti i djalit të saj. I riu pastroi duart e nënës së tij ngadalë. Ai filloit të lotonte ndërsa lante duart e nënës së tij. Ishte hera e parë që ai vuri re që duart e nënës së tij ishin aq të rrudhura dhe kishte kaq shumë të çara në duart e saj. Disa mavijosje ishin aq të dhimbshme sa nëna e tij dridhej kur pastroheshin me ujë.

Kjo ishte hera e parë që i riu kuptoi se ishin këto duar që lanin rrobat çdo ditë për t’i mundësuar atij që të paguante tarifën e shkollës. Të çarat në duart e nënës ishin çmimi që nëna duhej të paguante për diplomimin, përsosmërinë akademike dhe të ardhmen e tij. Pasi mbaroi pastrimin e duarve të nënës së tij, i riu lau në heshtje të gjitha rrobat e mbetura që kish lënë nëna e tij për më vonë. Atë natë, nëna dhe djali biseduan për një kohë shumë të gjatë. Në mëngjes, i riu shkoi përsëri në zyrën e drejtorit.

Drejtori vuri re se djaloshi kish sytë me lot dhe nuk ishte në humor si ditën e kaluar, dhe më pas e pyeti e pyeti: “A mund të më thoni çfarë keni bërë dhe mësuar dje në shtëpinë tuaj?” I riu ju përgjigj, “Unë pastrova duart e nënës time dhe gjithashtu mbarova pastrimin e të gjitha rrobave të mbetura”.

Drejtori e pyeti, “ju lutem më tregonisi u ndjetë”. I riu i tha, “1, e di tani se çfarë është vlerësimi. Pa nënën time, nuk do të kisha këtë sukses sot.
2, Duke punuar së bashku dhe duke ndihmuar nënën time, vetëm tani e kuptova se sa e vështirë është të bësh diçka në jetë. 3, kam arritur të vlerësoj rëndësinë dhe vlerën e marrëdhënies në familje “.

Drejtori i tha: “Kjo është ajo që kërkoj se si duhet të jetë menaxheri i kompanisë time. Dua të rekrutoj një person që mund të vlerësojë ndihmën e të tjerëve, një person i cili i njeh vuajtjet e të tjerëve për të realizuar gjërat, dhe një person që nuk do të vinte paratë si qëllimin e tij të vetëm në jetë.

Morali: Nëse dikush nuk e kupton dhe nuk e përjeton vështirësinë që duhet për të fituar dhe arritur në jetë qoftë kjo e dhënë edhe nga të dashurit e tij, atëherë nuk do ta vlerësojnë edhe atë njeri kurrë. Gjëja më e rëndësishme është të përjetoni vështirësinë dhe të mësoni të vlerësoni punën e vështirë që bëjnë prindërit dhe familja për të arritur suksese në jetë.

Përktheu dhe përshtati për faqen Na Ishte Dikur, Olsi S. Ferazini /Naishtedikur.info 31 Janar 2020