Poradeci

Perëndim i vagëlluar mbi Liqerin pa kufir.
Po përhapet dal-nga-dalë një pluhurë si një hije.
Nëpër Mal e në Lëndina shkrumb i natës që po bije,
Dyke zbritur që nga qjelli përmi Fshat po bëhet fir…

E kudo krahin’e e gjërë më s’po qit as pipiëlim:
Në Katund kërcet një portë…në liqer hesht një lopatë…
Një shqiponjë-e arratisur fluturon në Mal të Thatë…
Futet zemr’e vetëmuar mun në fund të shpirtit t’im.

Tërë fisi, tërë jeta, ra…u dergj…e zuri gjumi…
Zotëroj më atër anët errësira…
Po tashi:
Dyke nisur udhëtimin mes-për-mes nër Shqipëri;
Drini plak e i përmallshëm po buron prej Shëndaumi.

Lasgush Poradeci me Maria Poradeci (Gusho) dhe Kostandina.

Lasgushi piktor derdh naten pika pika mbi Fshatin. E shohim tablone impresioniste e mahnitemi me ate cka fshihet pas pikave e dridhjeve te shkronjave te pazeshme te qendisura ne pelhure. E sheh Liqerin nga te gjitha anet e tij Lasgushi, nga Poradeci e nga Shendaumi e sheh me syte e cdo centimetri toke shqiptare qe e rrethon ne naten qe ka rene e i ka ngujuar zemren ne fund te shpirtit. Femijet e gjumit aviten te puthin Drinin aty ku nis te pershkoje token qe e kane ndare te tjere.